Donderdag 23 april

“Dat staat in mijn dagboek te lezen.” zingt Willeke Alberti begin jaren 70. De tienertijd van ons, Weina de Gier inmiddels 65 en getrouwd met Folkert die 67 jaar geleden geboren is in de boerderij waar wij nu nog wonen, aan de Noordzijde.  Het achterste gedeelte wordt bewoond door onze dochter Gerda met man Jelmer en dochters Marije, Esther, Renske en Christel.                                                                                                          

Vanmorgen rond acht uur werd ik wakker door het gezang en gekwetter van de vogels, het is vreemd rustig, geen autoportierengeklap van moeders die vrolijk babbelende of zielig huilende kinderen op school brengen, geen luid lachende en zingende tieners die voorbijfietsen op weg naar het Wellantcollege in Ottoland en geen wekker die afloopt. Folkert werkte altijd nog op woensdag en donderdag als (oproep)chauffeur bij Drukkerij de Groot maar dat is nu door de Coronacrisis niet nodig.

Na het ontbijt, koffie en krantje – Marieke Buitendijk bij deze hartelijk dank voor je trouwe bezorging – gaan we boodschappen doen, Folkert naar slager en drogist, hij koopt altijd zelf zijn aftershave en ik naar Appie. Daarna opruimen, wasje in de wasmachine en lunchen in de tuinkamer.

We doen een middagdutje, nog een (goede) gewoonte uit de tijd toen wij hier nog een boerenbedrijf runden. Het is prachtig weer en we besluiten een rondje te gaan rijden in onze cabrio. Dakkie open en lekker genieten van al het moois wat de natuur te bieden heeft. Thuis gekomen een “bakkie” gedaan en omdat we onderweg niet ‘uit eten’ kunnen, doen we ‘uit-eten-thuis’ op ons eigen mooie terras.

Rond zes uur wordt er door Laura de Vries een diner gebracht van ’t Raadhuis eten en drinken. Het is letterlijk en figuurlijk heerlijk. 

Om zeven uur gaat Folkert nog een poosje met Jelmer hout zagen, de kachels moeten van de winter wel weer branden en ik zet de pc aan om mijn fotoboek over de  Jordanië/Israëlreis, die wij afgelopen najaar gemaakt hebben, af te ronden.

Een uur later vraagt kleindochter Marije of ik ook koffie kom drinken, ze heeft citroencake gebakken. Het zagen is klaar dus we zitten nog lekker even in het avondzonnetje van cake en koffie te genieten.

Daarna  tv kijken, ik los nog een paar krantenpuzzels op, een frisje drinken en na het late journaal wordt het tijd om te gaan slapen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *