Woensdag 19 februari

Ik ben Joan van Beelen en mag sinds anderhalf jaar van het mooie Goudriaan in de Burg. van Slijpestraat genieten. Van mijn kwartet woont er nog eentje thuis bij mij. En  dan zijn er nog de poezen en de hond.

En zo ben ik na een uitstapje van 10 jaar aan het IJsselmeer in West-Friesland, weer terug beland in mijn vertrouwde omgeving. Ik heb namelijk ook in Hoogblokland en Schelluinen gewoond. En genieten is het zeker.

Mijn dagen beginnen, zoals ik bij velen lees, niet zo vlot door mijn ‘mankementjes’ maar dat mag de pret niet drukken. Na het rondje met het hondje begint de dag pas echt. En aangezien dat een meisje is die van uitslapen houdt, hoef ik me niet te haasten.

Buiten de gewone dagelijkse dingen die moeten gebeuren hou ik me vooral bezig met het verder naar mijn zin maken van huis en tuin. Het was een wat roerig jaar waardoor ik hier eigenlijk pas nu goed aan toekom. En als dan, zoals vandaag, ook het zonnetje nog haar best doet, krijg je toch echt een voorjaarsgevoel.

Een vast onderdeel van de dag is met mijn hond de Slingelandse Plassen onveilig maken. Er is echt iedere dag iets nieuws/anders te zien en wat een heerlijkheid om dit zo dichtbij huis te kunnen doen. En wat een kadootjes de laatste tijd. De mooiste zonsondergangen komen voorbij. Ogen en oren tekort en iedere dag wel foto’s te maken (wat een grote hobby van me is).

En dan is de dag voorbij zoals hij begonnen is…..een rondje met het hondje. Alleen nu in het donker….een stil Goudriaan met nog steeds genoeg te zien. Overstekende zwanen die met grote klapvoeten over de weg klappen, een krijsende reiger die toch even schrikt van de hond en altijd wel een uil in de buurt.

Het was weer mooi vandaag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *