Woensdag 22 april

Vandaag aan mij, Antoinette van der Mark – Brandwijk, de eer om in het Goudriaanse dagboek te schrijven. Mijn man Hans is vanmorgen al vroeg naar zijn werk vertrokken. Ik ben ‘between jobs’, en ik geniet in deze tijd van het heerlijke weer. Huis en tuin (Noordzijde, ‘het huis van tante Co’ voor de mensen die al langer hier wonen) liggen er keurig bij en vandaag heb ik afgesproken met een vriendin.

We maken een heerlijke wandeling over de Ottolandse kade en door Graafland (zo komen we wel aan onze dagelijkse doelstelling van 10.000 stappen op de teller). Onderweg is het genieten van het koolzaad en het fluitekruid in de bermen, het frisse groen dat scherp afsteekt tegen de strak blauwe lucht, de eindeloze hoeveelheden vogels, de koeien in de wei, de lammetjes en de kuikentjes… Ik hou van de weilanden! Al deze ‘kleine dingen’ laten zich niet leiden door corona en onwillekeurig moet ik denken aan Lukas 12:22-31, hoe geruststellend!

..

..

..

Ik hou van lekker koken en experimenteren met smaken, Hans en ik kunnen allebei erg genieten van lekker eten. Deze week heb ik een geschenk van vorig jaar eens doorgebladerd. ‘Vis uit blik’, niet persé een heel inspirerende titel, daarom des te verrassender dat er echt leuke receptjes in staan. Besloten vandaag de salade Nicoise uit te proberen en dat blijkt een absolute aanrader!

..

..

..

..

..

Het kwik in de thermometer stijgt tot boven de 20 graden en het is erg gezellig. We besluiten het leven te vieren en maken een lekker glas Hugo klaar (niet kant en klaar kopen, dat is echt niet te drinken!). We genieten daarvan terwijl we heerlijk in de tuin zitten en goede herinneringen ophalen aan onze berghuttentocht in Oostenrijk 2 jaar geleden toen we dit drankje voor het eerst samen dronken. Wij klagen niet!

..

..

..

..

..

Deze dag is helaas niet alleen maar vrolijk. Het is ook de dag dat mijn schoonvader 79 jaar geworden zou zijn, ware het niet dat hij 7 weken geleden heel plotseling aan een acute hartstilstand overleden is. Hans gaat na zijn werk naar zijn moeder toe en blijft daar vannacht. En natuurlijk hadden we heel graag met de hele familie bij mijn schoonmoeder op bezoek gegaan om mooie herinneringen aan onze dierbare (schoon)vader te delen maar daar steken de corona maatregelen een stokje voor. Gelukkig hebben we veel digitale mogelijkheden tot onze beschikking om virtueel toch bij elkaar te zijn en te herdenken op deze bijzondere dag. Lang leve de technologische ontwikkelingen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *