Zaterdag 6 juni

Mijn naam is Tiny Fischer- den Haan, samen met ouders Teus den Haan en Jannie Meulmeester den Haan en zus Leny mijn hele leven in Goudriaan gewoond.

Mijn moeder die in de oorlogsjaren uit Arnemuiden (Walcheren) naar Goudriaan kwam in klederdracht (op de fiets)om bij de fam. van Tienhoven te werken en zodoende mijn vader leerde kennen. De rest is geschiedenis.

Als kind heb ik een zeer onbezorgde jeugd gehad, liefdevol en mooi! Op vakantie in de kever van Ome Niek die ons in Zeeland bracht bij Opoe en Oba zoals wij ze noemden. Beiden hun hele leven in  klederdracht, dat was best uniek want als ze in Goudriaan waren hadden ze best bekijks.

Met mijn vader mee hooibouwen bij Kees de Groot, daar mochten wij als kinderen het losse hooi aantrappen op de hooizolder. ’s Avonds busje trap en verstoppertje spelen tot het donker werd. Schaatsen, zwemmen in de Goudriaan met een autoband van Siem de Vos. Bij buurvrouw Annie de Wildt zaterdagmiddag Swiebertje kijken omdat wij toen nog geen tv hadden.

Als 14 jarige ben ik bij Drukkerij de Groot vast in dienst gekomen wat toen nog kon.

Nog steeds werk ik bij de drukkerij inmiddels al bijna 51 jaar als grafisch ontwerper en bestandscontroleur. Mijn werk vind ik fantastisch en zou zo weer voor het grafische vak kiezen.

16 jaar was ik toen ik Jos Dirks uit Gorinchem leerde kennen en op mijn 18e jaar werd ik moeder van onze dochter Jessica. Twee en een half jaar later werd onze dochter Brenda geboren. We woonden in de van Tetsstraat.  Jos is overleden in 1997 en maar 45 jaar geworden. In 2002 ben ik verhuisd naar mijn ouderlijk huis waar ik nu nog woon met Detlef, hem heb ik in 2007 ontmoet toen ik 10,5 jaar alleen was. Het was liefde op het eerste gezicht. Een betere beslissing kon ik niet nemen. Inmiddels zijn er ook 5 kleinkinderen in de leeftijd van 21 t/m 11 jaar wat een rijkdom!

Ik hou van mijn dorp, mag er wonen met mijn lieve partner, ben er gelukkig, heb gezonde kinderen en kleinkinderen. We hebben een fijne woning en kijken zo uit de kamer de polder in, zien daar de schapen en paarden lopen. Het behoeft niet van ons te zijn maar we mogen er gratis naar kijken, wat een geluk!

Vandaag schrijven we 6 juni 2020.

Als we opstaan is het slecht weer onweer en regen, koffie en een muziekje op, er komen nummers voorbij van Direct-Soldier On, Westerhagen-Freiheit en Kerstin Ott-Regenbogenfarben en dan kom je vanzelf in gesprek met wat er gaande is in de wereld en voelen we ons bevoorrecht om hier te zijn.

Na de middagboterham gaan we lekker nog even tuinieren (mooi weer) dan naar Hoornaar met een cadeautje, onze jongste kleizoon Delano is 11 jaar geworden. Mam blijven jullie eten we halen een frietje … okay gezellig na een periode waar je elkaar maar weinig zag. Om 21.00 uur weer thuis, borreltje bij de buren Hans en Arina en de nieuwe badkamer bekijken, Aart komt ook nog even langs en we beseffen dat er niemand alleen moet zijn. Weer thuis klinken we op de dag. Welterusten allemaal.

Vier het leven en hang zelf de slingers op zolang het nog kan.

De kunst is zo te leven zodat het je overkomt. M. Bril

De kunst van te leven is thuis te zijn alsof men op reis is. G Bomans

Liefs Tiny.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *