Zondag 1 november

Mijn naam is Marco de Vries. 54 jaar.  Samen met mijn vrouw Margreet  ben ik eigenaar van De Vries Interieur. Sinds 2004 zit ik bij de plaatselijke vrijwillige brandweer. Brandweer op een kleine post betekent  dat je wel  dezelfde kennis moet  hebben als een beroepsbrandweer en dat je 24/7 beschikbaar bent. Om de kennis op peil te houden komen we elke dinsdagavond bij elkaar om te oefenen volgens rooster. Als je 24/7 beschikbaar moet zijn betekent het dat je op elk moment van de dag een oproep kunt verwachten. Of het is midden op de dag tijdens je werkzaamheden, midden in de nacht of bijvoorbeeld tijdens een feestje. Dat wordt dan abrupt onderbroken en wordt er van je verwacht direct naar de kazerne te gaan. We kennen 2 soorten meldingen: prio 1 en 2.

Het is zaterdag 15 augustus en om 13.16u gaat de pieper.  Je schrikt en kijkt gelijk naar de melding: prio 1. Dat is dus zo snel als je kunt naar de kazerne. Op de kazerne blijkt het te gaan om een brandmelding van een woning in Ottoland en er zijn nog personen binnen. Alles gaat nóg een stapje harder om zo snel mogelijk te vertrekken. Zodra de ploeg compleet is  met 6 personen: bevelvoerder, chauffeur en 4 manschappen, vertrekken we als een speer met alle optische en geluidssignalen aan. De bevelvoerder probeert  tijdens de rit nog wat informatie te krijgen over het pand en evt. slachtoffers.  Aangekomen bij de Schepenerf  proberen we zo snel mogelijk  tussen de geparkeerde auto’s dicht  bij de woning  te komen. We krijgen op dat moment het bericht dat er geen personen meer binnen zijn. Dat is altijd een opluchting. We richten ons nu op de brandbestrijding. Het blijkt een wasmachine te zijn die met zo weinig mogelijk water wordt geblust. De rook gaan we te lijf gaan met een overdrukventilator. Binnen de kortste keren is het huis rookvrij. Onze klus is geklaard! Maar wat overblijft is wel een woning met roet en rookschade. Maar toch overheerst de dankbaarheid van de bewoners. Dat we zo snel ter plaatse waren en dat wij in onze vrije tijd hen kwamen helpen.  Het mooie aan dit werk bij de brandweer is het helpen en redden van mensen en dieren in nood. Mensen zijn altijd dankbaar voor je komst. 

Dit was een voorbeeld van een uitruk waarbij geen slachtoffers waren. We komen ook als brandweer in hele andere situaties.. er zijn heftige gebeurtenissen gepasseerd. Dan merk je hoe belangrijk een ploeg voor elkaar kan zijn. We delen zo lief en leed met elkaar, ook een heel belangrijk en onmisbaar deel van de brandweer. Ik hoop dit mooie vrijwilligerswerk nog  lang te kunnen uitoefenen!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *